آپروتینین چگونه روی سیستم کمپلمان کار می کند؟

سیستم کمپلمان بخش مهمی از سیستم ایمنی ذاتی است که متشکل از شبکه پیچیده‌ای از پروتئین‌ها است که برای دفاع از بدن در برابر عوامل بیماری‌زا، حذف سلول‌های آسیب‌دیده و ترویج التهاب در تعامل هستند. آپروتینین، یک پروتئین کوچک با خواص بازدارنده پروتئاز قوی، اثرات جالبی بر روی سیستم کمپلمان دارد. من به عنوان یک تامین کننده قابل اعتماد آپروتینین، هیجان زده هستم که چگونه آپروتینین روی سیستم مکمل کار می کند.

مبانی سیستم مکمل

قبل از بررسی عملکرد آپروتینین، درک سیستم مکمل ضروری است. سه مسیر اصلی برای فعال کردن سیستم کمپلمان وجود دارد: مسیر کلاسیک، مسیر لکتین و مسیر جایگزین.

مسیر کلاسیک معمولاً با اتصال آنتی بادی ها به آنتی ژن های موجود در سطح پاتوژن ها ایجاد می شود. این اتصال منجر به فعال شدن کمپلکس C1 می شود که سپس یک آبشار از واکنش های پروتئولیتیک را به راه می اندازد که در نتیجه جدا شدن C4 و C2 و تشکیل C3 کانورتاز انجام می شود.

مسیر لکتین زمانی فعال می شود که لکتین اتصال مانوز (MBL) یا فیکولین ها به کربوهیدرات های موجود در سطح میکروارگانیسم ها متصل شوند. مشابه مسیر کلاسیک، این اتصال یک سری رویدادهای پروتئولیتیک را آغاز می کند که منجر به تشکیل C3 کانورتاز می شود.

مسیر جایگزین به طور مداوم در سطح پایینی در بدن فعال می شود. هیدرولیز خود به خودی C3 باعث تولید C3(H2O) می شود، که می تواند فاکتور B را متصل کند. فاکتور D سپس فاکتور B را می شکند و یک فاز C3 کانورتاز ایجاد می کند. این کانورتاز می تواند C3 بیشتری را جدا کند و هنگامی که C3b به سطح یک پاتوژن متصل می شود، C3 کانورتاز متصل به سطح را تشکیل می دهد.

هنگامی که کانورتازهای C3 در هر یک از این مسیرها تشکیل می شوند، C3 را به C3a و C3b می شکنند. سپس C3b می تواند به سطح پاتوژن متصل شود و C5 کانورتاز تشکیل دهد که C5 را به C5a و C5b می شکافد. C5b تشکیل مجتمع حمله غشایی (MAC) را آغاز می کند که می تواند سلول هدف را لیز کند. C3a و C5a آنافیلاتوکسین هایی هستند که با جذب سلول های ایمنی و افزایش نفوذپذیری عروق، التهاب را تقویت می کنند.

آپروتینین: ساختار و خصوصیات عمومی

آپروتینین یک پلی پپتید متشکل از 58 اسید آمینه است. دارای ساختار فشرده ای است که توسط سه پل دی سولفید تثبیت شده است. این ساختار به آپروتینین پایداری و مقاومت بالایی در برابر تخریب پروتئولیتیک می دهد. آپروتینین به دلیل توانایی خود در مهار طیف وسیعی از پروتئازهای سرین مانند تریپسین، کیموتریپسین و کالیکرئین شناخته شده است.

تعامل آپروتینین با سیستم مکمل

مهار مکمل - پروتئازهای مرتبط

یکی از راه های اصلی تأثیر آپروتینین بر سیستم کمپلمان از طریق فعالیت مهارکننده پروتئاز آن است. بسیاری از مراحل در آبشار فعال سازی کمپلمان شامل پروتئازهای سرین است. به عنوان مثال، C1r و C1s در مسیر کلاسیک، MASP - 1 و MASP - 2 در مسیر لکتین، و فاکتور D در مسیر جایگزین، همگی پروتئازهای سرین هستند.

آپروتینین می تواند به این پروتئازهای سرین متصل شود و مکان های فعال آنها را مسدود کند و مانع از شکافتن پروتئین های مکمل هدف آنها شود. با مهار C1r و C1s، آپروتینین می تواند از فعال شدن مسیر کلاسیک در مراحل اولیه جلوگیری کند. به طور مشابه، مهار MASP - 1 و MASP - 2 می تواند مسیر لکتین را مختل کند. در مسیر جایگزین، مهار فاکتور D تشکیل C3 کانورتاز اولیه را متوقف می کند.

این مهار پروتئاز توسط آپروتینین می تواند منجر به کاهش قابل توجهی در تولید C3a، C5a و MAC شود. در نتیجه، اثرات پیش التهابی مرتبط با این اجزای مکمل کاهش می یابد. کاهش تولید آنافیلاتوکسین به معنی جذب کمتر سلول های ایمنی به محل التهاب و افزایش کمتر در نفوذپذیری عروق است.

مدولاسیون متقابل مکمل - پروتئین

جدا از مهار مستقیم پروتئاز، آپروتینین ممکن است برهمکنش بین پروتئین های مکمل را نیز تعدیل کند. فعال سازی کمپلمان اغلب به برهمکنش های دقیق پروتئین - پروتئین برای تشکیل کمپلکس های آنزیمی مانند کانورتازهای C3 و C5 نیاز دارد. آپروتینین ممکن است با اتصال به یکی از اجزای کمپلکس، تغییر شکل آن و جلوگیری از تشکیل درست کمپلکس، با این فعل و انفعالات تداخل کند.

به عنوان مثال، می تواند به C3 یا C4 متصل شود و خواص سطحی آنها را به گونه ای تغییر دهد که تعامل آنها با سایر پروتئین های مکمل برای تشکیل کانورتازها را دشوار کند. این مکانیسم غیرمستقیم همچنین می تواند به سرکوب کلی سیستم کمپلمان توسط آپروتینین کمک کند.

کاربردهای بالقوه اثر آپروتینین بر روی سیستم کمپلمان

در بیماری های التهابی

بیماری های التهابی مانند آرتریت روماتوئید، لوپوس اریتماتوز سیستمیک و سپسیس اغلب شامل فعال شدن بیش از حد سیستم کمپلمان است. تولید بیش از حد آنافیلاتوکسین ها و MAC می تواند باعث آسیب بافتی شود و به پیشرفت بیماری کمک کند.

توانایی آپروتینین در مهار سیستم کمپلمان، آن را به یک عامل درمانی بالقوه برای این شرایط تبدیل می کند. با کاهش فعال شدن کمپلمان، آپروتینین می تواند به کنترل التهاب، کاهش آسیب بافتی و کاهش علائم این بیماری ها کمک کند.

در پیوند اعضا

در طول پیوند عضو، سیستم کمپلمان می تواند توسط اندام خارجی فعال شود که منجر به رد می شود. آپروتینین را می توان برای سرکوب پاسخ ایمنی ناشی از مکمل علیه اندام پیوندی استفاده کرد. با مهار فعال‌سازی کمپلمان، می‌تواند تشکیل MAC را در سطح سلول‌های پیوندی کاهش داده و از لیز سلولی جلوگیری کند. علاوه بر این، کاهش تولید آنافیلاتوکسین ها می تواند جذب سلول های ایمنی به اندام پیوندی را به حداقل برساند و خطر رد حاد را کاهش دهد.

محصولات آپروتینین ما

ما به عنوان یک تامین کننده پیشرو آپروتینین، محصولات آپروتینین با کیفیت بالا را ارائه می دهیم که برای تحقیقات مختلف و کاربردهای بالقوه درمانی مناسب هستند. آپروتینین ما با استفاده از روش های پیشرفته بیوتکنولوژیکی برای اطمینان از خلوص و فعالیت بالا تولید می شود.

ما همچنین سایر محصولات مرتبط ماننداوریدیلات کیناز،فولیکول نوترکیب انسانی - هورمون محرک - پروتئین فیوژن CTP، وL - ایزومراز فوکوز. این محصولات برای بسیاری از مطالعات بیوشیمیایی و بیولوژیکی ضروری هستند.

برای تهیه با ما تماس بگیرید

اگر به محصولات آپروتینین ما علاقه مند هستید یا در مورد نحوه عملکرد آپروتینین بر روی سیستم مکمل سوالی دارید، توصیه می کنیم برای تهیه و بحث های بیشتر با ما تماس بگیرید. تیم متخصص ما آماده است تا در مورد تمام نیازهای شما، چه برای تحقیقات، چه مطالعات پیش بالینی یا کاربردهای بالقوه درمانی، به شما کمک کند.

مراجع

1. مورگان، BP، و هریس، CL (2015). تنظیم مکمل و مکمل - درمان هدفمند. بررسی های ایمونولوژیک، 263 (1)، 255 - 271.
2. فریتز، اچ، و ووندرر، جی (1983). شیمی و اهمیت بیولوژیکی مهارکننده‌های پروتئیناز از اندام‌های پستانداران بررسی سالانه بیوشیمی، 52 (1)، 745 - 777.
3. Ricklin، D.، Hajishengallis، G.، یانگ، K.، و Lambris، JD (2010). مکمل: یک سیستم کلیدی برای نظارت بر سیستم ایمنی و هموستاز. ایمونولوژی طبیعت، 11 (9)، 785 - 797.